Φεβρουάριος 2016. Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου. Πρεμιέρα. Το πρώτο κουδούνι χτυπά, οι πόρτες ανοίγουν και η αίθουσα γεμίζει σχεδόν ασφυκτικά. Μετά το τρίτο κουδούνι τα φώτα σβήνουν και η σκηνή γεμίζει καπνούς. Η Χάρις Αλεξίου εμφανίζεται μες στο σκοτάδι, κρατώντας ένα tablet, τη μόνη πηγή φωτός μέσα στον χώρο. «Σήμερα φύγαμε από τη Θήβα. Σήμερα ο μπαμπάς αρρώστησε. Σήμερα έμαθα ότι ο Ευαγγελισμός είναι και νοσοκομείο. Σήμερα η μαμά μου έβαψε το άσπρο μου φόρεμα μαύρο για να είναι έτοιμο. Σήμερα ο μπαμπάς σηκώθηκε, πήγε στην εκκλησία, γύρισε σπίτι και πέθανε. Σήμερα...». Μια εκ βαθέων εξομολόγηση. Σελίδες ημερολογίου, γραμμένες στο χέρι. Μόνη στην σκηνή, άλλοτε μιλώντας κι άλλοτε τραγουδώντας, με το γέλιο και το δάκρυ να εναλλάσσονται, η σπουδαία ερμηνεύτρια μέσα από την παράσταση «Το Χειρόγραφο» περιέγραφε πώς η μικρή Χαρίκλεια απ' τη Θήβα έγινε η Χαρούλα όλης της Ελλάδας.
Συνέχεια Εδώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου