Η οικονομία στην εντατική- Του Θωμά Κιούση

Οι αρχικές προσδοκίες για ένα γρήγορο σοκ από την έλευση της πανδημίας που θα ξεπερνιόταν μέσα σε λίγους μήνες, διαψεύδονται.

Τα επικρατέστερα σενάρια μέχρι τώρα στηρίζονταν ότι από το καλοκαίρι θα άρχιζε η σταδιακή βελτίωση της κατάστασης. Όμως ενισχύεται διαρκώς η αβεβαιότητα τόσο για τους επόμενους μήνες, όσο και από τον Σεπτέμβριο και μετά.

Οι εκτιμήσεις για την ύφεση αναθεωρούνται προς το χειρότερο, ενώ το μέγεθός της κρίσης είναι δύσκολο να προσδιοριστεί και εξαρτάται από την υγειονομική πλευρά του ζητήματος.

Από την ύπαρξή δηλαδή αποτελεσματικών φαρμάκων, καθώς η διάθεση εμβολίου όπως λένε οι ειδικοί του χώρου, μπορεί να πάρει ένα χρόνο ίσως και περισσότερο.

Σε αυτό το κλίμα, το σταδιακό άνοιγμα πρώτα κυρίως με το λιανεμπόριο και στη συνέχεια με τις υπόλοιπες επιχειρήσεις, είναι απαραίτητο και αποτελεί κατ’ αρχήν μια ισχυρή δοκιμασία του κατά πόσο η αγορά μπορεί να προσαρμοστεί ικανοποιητικά στις νέες συνθήκες και να επανέλθει έως ένα βαθμό σε γνώριμες συνθήκες λειτουργίας.

Με το άνοιγμα, αποκαθίσταται σταδιακά η διαταραχή στην εφοδιαστική αλυσίδα και η πλευρά της κρίσης που αφορά την πρόσβαση και την επάρκεια στην προσφορά προϊόντων και υπηρεσιών. Η πρωτοφανής κρίση, επηρεάζει τόσο την πλευρά της προσφοράς όσο και της ζήτησης.

Η ελληνική οικονομία στηρίζεται σε τομείς όπως ο τουρισμός, οι μεταφορές και η κατανάλωση που από μόνοι τους «απαιτούν» συνθήκες συνωστισμού, εξωστρέφειας και επικοινωνίας.

Οι πρώτες εκτιμήσεις για τον τουρισμό στον οποίο στηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό η ελληνική οικονομία είναι δυσοίωνες και κάνουν λόγο για πτώση ακόμα και άνω του 70%. Σε μια τέτοια περίπτωση, αυτό σημαίνει ότι θα χαθούν έσοδα περί τα 14 δις ευρώ που αντιστοιχούν σε περίπου 7% του ΑΕΠ. Αν σε αυτό συνυπολογίσουμε τη ζημία σε κλάδους που η δραστηριότητα τους σχετίζεται με τον τουρισμό, καθώς και σε βασικούς κλάδους για τη χώρα, όπως είναι οι μεταφορές και η ναυτιλία, φαντάζει απόλυτα λογικό το ύψος της ύφεσης να ανέλθει στο ύψος του 10% για εφέτος.

Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι στον ιδιωτικό τομέα θα χαθούν εισοδήματα άνω των 2 μηνών κατά μέσο όρο. Σημαίνει μείωση βιοτικού επιπέδου και ανεργία, νέος γύρος αύξησης υποχρεώσεων, ενώ σε κίνδυνο μπαίνουν - με ενδεχόμενο κατάρρευσης-, τα έσοδα του κράτους και η ικανότητά του να στηρίζει και να αποπληρώνει απρόσκοπτα τις δικές του υποχρεώσεις.

Συνέχεια Εδώ