Το Σύμπαν , το Απειροστό , ο Ιός και ο Άνθρωπος

Κατσέλης Γεώργιος – Μαθηματικός, π. προϊστάμενος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Βοιωτίας

Μια καινούργια πρωτόγνωρη , ζοφερή , καταθλιπτική και ανελεύθερη πραγματικότητα έχει δημιουργήσει η απρόσμενη για πολλούς τοπική επιδημία που έλαβε σε σύντομο χρόνο τεράστιες διαστάσεις στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία μας . Έκπληκτη , εμβρόντητη και έμφοβη η ανθρωπότητα ζει τη θανατηφόρα δράση μιας νανοζωικής οντότητας , ενός μικροοργανισμού που αντιμάχεται λυσσωδώς το σημαντικότατο πολυκύτταρο ανθρώπινο σώμα και άλλες παραμέτρους της ζωής μας . Έντονες αγωνίες , απορίες και ερωτηματικά διακατέχουν τον κάθε άνθρωπο και τον κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο .
Ποιος δημιούργησε τον ιό ;
Πως γεννήθηκε ;
Πως θέριεψε ;
Πως εισέβαλε και προκαλεί ανείπωτες καταστροφές στη ζωή και την οικονομία των ανθρώπων και της ανθρωπότητας ολόκληρης ;
1.Τον δημιούργησε ο Παντοδύναμος , Πάνσοφος και Πανάγαθος Θεός  για να συνετίσει τον άνθρωπο, όπως διατείνονται πολλοί πιστοί ανά τον πλανήτη ;
2.Το γέννησε το σύμπαν για κάποιες άγνωστες αναγκαιότητες και σκοπιμότητες ;
3. Τον παρήγαγε η φύση λόγω ενδογενών ανισορροπιών από την αχαλίνωτη δράση των ανθρώπων ;
4.Ο ιός είναι αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής , ενός συστήματος που βρίσκεται σε επιθανάτιο ρόγχο ;
5.Είναι πρόβλημα κάποιων παγκόσμιων καιροσκοπικών ανταγωνισμών ; Είναι απότοκος κάποιων κέντρων συνομωσίας ;
6.Είναι στοχευμένο  ή λανθασμένο αποτέλεσμα κάποιων πειραματικών εργαστηριακών δοκιμών ;
7.Δημιουργήθηκε από κάποιες πιθανοκρατικές τυχαιότητες ;
Η επιστήμη και η έρευνα ίσως δώσουν κάποιες απαντήσεις .
Από αρχαιοτάτων χρόνων τέσσερις έννοιες απασχόλησαν ενδελεχώς φιλοσόφους , θεολόγους , φυσικούς , χημικούς , βιολόγους και μαθηματικούς :
1. Το Σύμπαν – Κόσμος ( αρχή , ουσία , δομή , λειτουργία , σκοπός , τέλος ) .
2. Το άπειρο , δηλαδή το πολύ μεγάλο , το απειρομέγιστο .
3. Το πεπερασμένο , δηλαδή το μετρήσιμο και προσιτό στις αισθήσεις , το μη άπειρο .
4. Το απειροστό , δηλαδή το πολύ μικρό , το απειροελάχιστο .
Ο Ησίοδος από την Άσκρη της Βοιωτίας  (περίπου το 850 π.Χ.) στη Θεογονία , αναζήτησε την Αρχή , τη Γένεση , τη Δημιουργία και Οργάνωση του Σύμπαντος Κόσμου . Οραματίστηκε και κατέγραψε την γένεση των Θεών , του Κόσμου , των ανθρώπων , των πραγμάτων και των φυσικών φαινομένων . Κατά αυτόν ο κόσμος προέκυψε από τρία αρχέγονα στοιχεία : Χάος , Γαία , Έρως . Με πρώτη γενεσιουργό αρχή το Χάος .
Ο φιλόσοφος Φερεκύδης από τη Σύρο ( π.580 - 520π.Χ. ) είπε : << Ζέας μεν και χρόνος ήσαν αει …>> .
Ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος ( 584-525 π.Χ. ) μαθητής του Θαλή του Μιλήσιου , ενός από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας είπε ότι το σύμπαν προέρχεται από το <<άπειρο>> το οποίο είναι ανεξάντλητο και αιώνιο και πρότεινε το <<άπειρο>> ως πρωταρχικό στοιχειό του σύμπαντος κόσμου και κάθε όντος . Ο κόσμος όμως του Αναξίμανδρου είναι κλειστός και πεπερασμένος . Ισχυρίστηκε ακόμη ότι υπάρχουν άπειρα σύμπαντα – κόσμοι .
Ο  Ηράκλειτος ( 540-480 π.Χ.) διατύπωσε την άποψη ότι ο κόσμος είναι αιώνιος , χωρίς αρχή και τέλος και μεταβλητός στο χρόνο . Η φράση << τα πάντα ρει >> αποδίδεται σ’ αυτόν .
Ο Πλάτων (427-347 π.Χ.) στο διαλογικό του έργο <<Τίμαιος>> συνδέει τον αισθητό κόσμο των αντικειμένων με τον κόσμο των ιδεών , των αρχετύπων και αναλλοιώτων μέσω του κόσμου των μαθηματικών ιδεών , εννοιών , αντικειμένων και συσχετίσεων . Ο <<Αισθητός  Κόσμος>> - <<Σύμπαν >>  ορατός και απτός είναι κατά τον Πλάτωνα αποτέλεσμα της δημιουργίας του Θεού . Η δημιουργία του αισθητού κόσμου έχει ως υπόδειγμα – πρότυπο , σχέδιο κάτι το οποίο συγκεντρώνει όλα εκείνα τα στοιχεία της Τελειότητος , της Αρμονίας και της Ωραιότητας του κόσμου των ιδεών , ο οποίος είναι αιώνιος και αμετάβλητος . Ο Κόσμος των μαθηματικών είναι ο ιδεώδης συνδετικός κρίκος των δύο ανωτέρω κόσμων . Γι’ αυτό και για άλλους λόγους στην προμετωπίδα της Ακαδημίας του Πλάτωνος υπήρχε η επιγραφή : << Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω >> .
Ο Αριστοτέλης (384-322π.Χ.) πίστευε ότι η ύλη στο σύμπαν αποτελείται από τα τέσσερα βασικά στοιχεία τη γη , τον αέρα , τη φωτιά και το νερό . Στα στοιχεία θεωρούσε ότι δρούσαν δύο δυνάμεις , η δύναμη της βαρύτητας και η δύναμη και της ελαφρότητας . Αυτός ο διαχωρισμός του σύμπαντος σε ύλη και δυνάμεις χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα . Ο Αριστοτέλης πίστευε επίσης ότι η ύλη είναι συνεχής , ότι θα μπορούσαμε να τη διαιρέσουμε σε συνεχώς μικρότερα κομμάτια χωρίς κανένα όριο .
Συνέχεια Εδώ